Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

Σήμερα το πρωί μόλις άνοιξα τα μάτια μου ένιωσα ό,τι έκρυβα τόσο καιρό να έρχεται στην επιφάνεια και να μου καίει το δέρμα... Μου λείπει ο κόσμος γύρω μου, αλλα προτειμώ να κλείνομαι εδώ μέσα και να σου μιλάω και εσύ να μην μ'ακούς. Τα χέρια μου πάγωσαν απο το κρύο και τα κομμάτια της καρδιάς τα μπέρδεψα με πάγο. Άσε με να κλάψω....

1 σχόλια:

Ο χρήστης Blogger Estella είπε...

Μερικές φορές είναι λύτρωση τα δάκρυα. Κλάψε λοιπόν αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα...
Ξέρω πως είναι να στρέφεσαι στον εαυτό σου... Και δε βγαίνει σε καλό... Να προσέχεις

30 Οκτωβρίου 2010 στις 9:03 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα